Bryły w OpenOffice 10-10-2009
Autor: zarneckip. Kategorie : Biznes,Internet , trackbackObiekty 3D oraz ich modyfikacja w OpenOffice Draw
OpenOffice Draw oferuje nam interesujące sposoby pracy z obiektami 3D, przede wszystkim bryłami (oraz kilkoma innymi rodzajami obiektów). Jednakże pewnym mankamentem stosowania brył jest konieczność poszukiwania ich wśród wielu, rozproszonych opcji OpenOffice Draw. Osoby, które miały okazję czytać e-letter będący wstępem do pracy z modułem Draw, pamiętają stosunkowo dużą liczbę możliwości wstawiania predefiniowanych obiektów.
W niniejszym e-letterze chciałbym zająć się stosowaniem brył oraz obiektów 3 w Draw. Celowo odróżniam obiekty 3D od brył, bowiem nie każdy z omówionych obiektów będzie bryłą, przynajmniej w znaczeniu, które pamiętamy ze szkoły bądź studiów. Przez stosowanie rozumiem nie tyle możliwości wykorzystania obiektów 3D, chociaż o tym również wspomnę, lecz sposoby ich tworzenia oraz modyfikowania w module Draw. Postaram się również zwrócić uwagę na możliwości, jakie oferuje nam zamienianie zwykłych dwuwymiarowych figur geometrycznych w przedziwne czasem obiekty 3D. Kwestia brył będzie najprawdopodobniej ciekawa zwłaszcza dla osób uczących się, ewentualnie wykorzystujących je w swojej pracy zawodowej.
Zacznę od omówienia dwóch podstawowych brył, czyli sześcianu i walca. Obie możemy stworzyć, korzystając ze znajdującego się w dolnej części ekranu paska narzędziowego. Interesuje nas opcja kształty. Wybieramy z niej walec i rysujemy figurę na całą stronę. Proszę Was o tak duży rozmiar, bowiem będzie mi łatwiej tłumaczyć pewne modyfikacje. Pozwolę sobie przedstawić pierwszą z nich. Narysowana przez nas bryła posiada proporcje domyśle, które powstały bezpośrednio po jej stworzeniu. Może być tak, iż będziemy zainteresowani ich zmianą. Przede wszystkim możemy wpłynąć na wielkość podstawy bryły. W tym celu musimy zaznaczyć nas obiekt. Przyglądnijcie mu się uważnie. Na obrzeżu bryły widzimy osiem punktów, za pomocą których możemy modyfikować m.in. jej rozmiary. Przyjrzyjcie się jeszcze dokładniej (w tym miejscu wybaczcie mi, jeśli napiszę coś niezgodnego ze ściśle matematycznymi pojęciami) a zobaczycie w górnej części bryły jeszcze jeden punkt, o złotym kolorze. Za jego pomocą możemy zmieniać wielkość podstawy. Spróbujcie. Przekonacie się z całą pewnością, że to banalna sprawa, jednakże za pomocą niej oraz dzięki zmianom rozmiarów (a co za tym idzie także proporcji programu) jesteśmy w stanie całkowicie odmienić wygląd naszej bryły. W sposób analogiczny możemy postąpić z sześcianem. Zresztą spójrzcie na ilustrację znajdującą sie obok tekstu.
Z pewnością zauważyliście, że nasza bryła, zaraz po stworzeniu jest brzydka. Wprawdzie to bardzo subiektywna ocena, jednakże z doświadczenia wiem, iż większości osób nie podoba się domyślny kolor brył oraz innych obiektów. Jego zmiana to w zasadzie jeden z najprostszych elementów pracy z modułem Draw. Za nasze wrażenia estetyczne odpowiada m.in. górny pasek narzędzi. O innych możliwościach wspomnę może za chwilę. W każdym razie na w górnej części ekranu mamy do wyboru kilka ciekawych opcji. Omówię je nieco nietypowo, bowiem od prawej strony.
Pierwsza ze wspomnianych opcji to nadawanie obiektowi cienia, w sumie to całkiem niezły efekt wizualny. Należy używać go jednak z rozwagą, ponieważ nie zawsze będzie nam pasował. Tuż obok cienia jest pole z wyborem rodzaju wypełnienia obiektu. Mamy tutaj do wyboru pięć możliwości: niewidoczny, kolor, gradient, kreskowanie, mapa bitowa. Pomijając pierwszą możliwość, wybór którejkolwiek z możliwości spowoduje wyświetlenie odpowiedniego okna dialogowego, w którym zdecydujemy się na określony kolor, gradient, obraz czy rodzaj kreskowania. Wybór jest moim zdaniem co najmniej spory. Zaraz obok wyboru kolorów znajduje się przycisk przypominający pióro- obszar. Za jego pomocą otwieramy okno dialogowe, które jest identyczne z oknem omówionym przy wcześniejszej opcji.
W dalszej części paska narzędziowego znajdują się opcję związane z konturem obiektu. Idąc dalej, w lewą stronę, możemy zmienić kolor konturu, jego grubość oraz typ linii (np. z ciągłej na kreskowaną). Opcja styl strzałki nie dotyczy akurat brył. Przedostatni przycisk – linia, jest zbiorem wcześniejszych opcji dotyczących linii, czyli konturu obiektu. Ostatnia z opcji, czyli style i formatowanie, to zestaw kilku gotowych szablonów, które zmieniają sposób wyświetlania naszego obiektu, zgodnie z pożądanym stylem (np. domyślny, tytuł2). Na pierwszy rzut oka dotyczą tekstu, jednakże wypróbowanie wszystkich pozwala na zaobserwowanie ciekawych efektów. Sami sprawdźcie.
Do standardowych modyfikacji należy również obracanie figur wokół własnej osi. Są na to co najmniej dwa sposoby. Pierwszy, rzekłbym manualny, związany jest z odpowiednim zastosowaniem punktów zmiany rozmiaru (patrz pierwsza ilustracja). Kiedy wybierzemy ze znajdującej się na dole ekranu opcji efekty obrót, zmieni się ich przeznaczenie. Staną się wtedy czerwonymi punktami (oczywiście musimy wpierw zaznaczyć obiekt), zaś cztery z nich będą służyły do ręcznego obrócenia figury(wszystkie znajdujące się w rogach zaznaczenia obiektu). Drugi sposób, to zaznaczyć obiekt, oraz klikając na zaznaczenie wybrać opcję pozycja i rozmiar. W zakładce obrót możemy ustalić dowolny kąt obrotu. Dla równowagi można nazwać tę metodą automatyczną.
Opcji efekty warto się przyjrzeć nieco dokładniej, bowiem znajduje się w niej jeszcze kilka ciekawych narzędzi. Weźmy na przykład kolejne po obrocie, czyli odbij. Za jego pomocą tworzymy lustrzane odbicie obiektu. Kiedy wybierzemy tę możliwość, program wyświetli czerwoną linię pionową biegnącą przez środek obiektu. Jest to tzw. oś odbicia. Możemy zmienić jej domyślne położenie i dokonać odbicia w zasadzie pod dowolnym kątem. Kolejna opcja to zamiana na obiekt obrotowy 3D. Wydawać by się mogło, że skoro pracujemy na bryle, to nie przyniesie ona większego rezultatu. Jeśli ktoś tak pomyślał, to był w dużym błędzie. Użycie tej możliwości nawet na walcu będzie skutkowało ciekawym efektem. Polecam wypróbowanie. W praktyce korzysta się z niego podobnie, jak z odbicia, z tą różnicą, że powstaje wtedy twór będący hybrydą walca.
Następna możliwość również dokonuje niemalże dziwacznych operacji na obiekcie. Jej użycie będzie się wiązało z przekonwertowaniem całego obiektu na krzywą, czyli nieco odmienny typ obiektu. Nie będę się zagłębiał w definicję krzywej. W każdym razie w tym przypadku pozwoli to na całkiem zmyślne manipulowanie kształtem bryły. Ustaw w kole (perspektywa), bo tym właśnie mówię, pozwoli na niemalże dowolne zmiany w kształcie. Nie musimy wcale tworzyć tego koła. Wystarczy, że np. pochylimy walec w sposób niedostępny za pomocą innych opcji. Z tym, że owo pochylenie nie jest związane np. z modyfikacją konta konturów, lecz ingerencją w perspektywę obiektu. Musiałem to podkreślić, bowiem następna możliwość jest niemalże analogiczna, z tą różnicą, że zamiast modyfikacji perspektywy zmieniamy kształty konturów. Zresztą kolejna z możliwości jest te bardzo podobna. Nazywa się ona przekształć i za jej pomocą ingeruje się w kształt bryły modyfikując położenie boków (np. zmieniamy położenie jednego a reszta musi się dostosować). W sumie to większość opcji jest do siebie podobna, różnice między nimi są naprawdę subtelne ale istotne.
Omówione powyżej opcje są o tyle ciekawe, że za ich pomocą jesteśmy w stanie stworzyć obiekt trójwymiarowy z dwuwymiarowego. Wydaje się to dobrym rozwiązaniem, z tym, że nie dającym nam większej kontroli nad nowo stworzonym obiektem.
Pozostańmy dalej przy dolnym pasku narzędziowym. Pozwolę sobie przypomnieć znaczenie tych opcji, które są istotne z punktu widzenia niniejszego tekstu. Kilka miejsc w lewo znajduje się opcja o nazwie punkty sklejania. Jeśli z niej skorzystamy będziemy widzieli punkty sklejania, czyli te, które wcześniej pozwoliłem sobie określić (zgodnie z ich funkcją) jako punkty modyfikacji rozmiaru. Będziemy je widzieć także wtedy, jeśli obiekt nie zostanie przez nas zaznaczony. Jest to przydatne w sytuacji, kiedy mamy dużo obiektów – obraz staje się bardziej czytelny. Prawdopodobnie przyda nam się również, jak będziemy korzystali z łączników pomiędzy elementami rysunku – nie będziemy musieli szukać tych punktów w ciemno.
Nieco dalej znajduje się również zestaw narzędzi o nazwie schemat blokowy. Prawdopodobnie nie wszyscy wiedzą co to jest schemat blokowy. Najprościej będzie go określić jako sposób zapisu określonego postępowania, a dokładniej jego kroków. Osoby o orientacji matematyczno-informatycznej powinny kojarzyć schemat blokowy ze sposobem zapisu algorytmów. Słyszałem zresztą, iż schematy blokowe są popularne wśród nauk ekonomicznych. To akurat jest mniej ważne. Dla nas istotny jest fakt, że wśród elementów schematu blokowego znajdują się obiekty trójwymiarowe. Zawsze możemy z nich skorzystać niezgodnie z docelowym zastosowaniem i mieć gotową bryłę bez konieczności przekształcania zwykłych.
W grupie opcji symbole również znajdują się obiekty 3D. Są to: prostokątny kryształ, ośmiokątny kryształ i kryształ diamentu. Są to bardzo ciekawe obiekty, które możecie podziwiać również na jednym z kolejnych rysunków. Generalnie praca z nimi jest taka sama jak z bryłami. Mają dokładnie takie same rodzaje punktów.
Reasumując, chciałbym zwrócić uwagę na możliwe zastosowania wskazanych dzisiaj rozwiązań. Pozwolę sobie przedstawić je bez żadnej hierarchii. Bryły i obiekty 3D możemy wykorzystać przy tworzeniu schematu blokowego. Wiele z nich może nam się przydać we wszelkiego rodzaju prezentacjach, jako ich uzupełnienie. Niejedna osoba potraktuje ekspresjonistycznie przerobioną bryłę jako ciekawy ozdobnik. Ale zastosowań artystycznych może nie będę poruszał. Z całą pewnością kwestia brył będzie istotna dla ludzi zajmujących się na co dzień naukami ścisłymi, niekoniecznie matematyką. Życzę wszystkim czytelnikom udanej pracy z bryłami i zapraszam do lektury kolejnej części e-lettera. Na jego tematykę wpadłem pisząc niniejszy tekst. Mianowicie chciałbym przybliżyć państwu kwestię operowania schematami blokowymi i algorytmami za pomocą pakietu OpenOffice. Jest to o tyle ciekawe, że same bryły oraz elementy 3D można stosować również w pozostałych modułach OpenOffice np. Writer. Za jakiś czas przyjrzymy się temu w oparciu o konkretne przykłady.
Komentarze
Nie można komentować tego wpisu.